sun_girl

وقتي كه عاشقم شدي پاييز بود و خنك بود

 
تو آسمون آرزوت هزارتا بادبادك بود

تنگ بلوري دلت درست مث دل من

 
كلي لبش پريده بود همش پر ترك بود

وقتي كه عاشقم شدي چيزي ازم

نخواستي

چه روزا كه با هم ديگه مسابقه مي

 ذاشتيم

تقويم كه از روزا گذشت دلم يه جوري لرزيد

 
راستش دلم خونه ي ترديد و هراس و شك

ديگه نه از تو خبي بود ،‌ نه از آرزوهات

 
قحطي مژده و روزاي خوش و قاصدك بود

يادم مياد روزي رو كه هوا گرفته بود و

 
اشكاي سرخ آسمون آروم و نم نمك بود

تو در جواب پرسشم فقط همينو گفتي

 
عاشقيمون يه بازي شايد ،‌ يه الك دولك بود

نه باورم نمي شه كه تو اينو گفته باشي

قصه ي با تو بودن و مي شه فقط يه جور

گفت

مي‌تونم با يه بغل ياس سفيد، تو شبات

مي‌تونم از آسمون قصه‌ها، واسه تو صد تا

 ستاره بچينم

مي‌تونم حتي اگه دلت نخواد، واسه تو

 روزي هزار بار بميرم

مي‌تونم با يه سلام گرم تو، تا ابد زندگي‌مو

 آبي كنم

مي‌تونم رو شونه‌هاي مردونت، دردامو با

 هق‌هقم خالي كنم

مي‌تونم با تو به هر جا برسم، توي خواب

 اسمتو فرياد بزنم

مي‌تونم قصه‌ي ديوونگيمو، توي كوچه‌هاي

 شهر داد بزنم

مي‌تونم تا به هميشه پا به پات، توي هر

 قصه كنارت بمونم

مي‌تونم زير پر ستاره‌ها، واست از ليلي

 ومجنون بخونم

مي‌تونه نگاه مهربون تو، منو تا مرز شقايق

 ببره

مي‌تونه قشنگي برق چشات، منو از ياد

 حقايق ببره

مي‌تونه دستاي تو رو شونه‌هام، خبر از يك

 شب يلدا رو بده

مي‌تونه بوسه‌ي تو رو گونه‌هام، واسه من

 نويد فردا روبده

مي‌تونه صداي گرم خنده‌هات، همه

قصه‌هامو رؤيايي كنه

مي‌تونه گرماي مهربونيهات، همه زندگيمو

 مهتابي كنه

مي‌تونه وجود سرد و خستمو، شوق ديدار

 تو مبتلا كنه

مي‌تونه حس غريب بودنت، درداي زندگيمو

 دوا كنه

مي‌توني توخستگي‌هاي تنت، به من و

شونه‌ي من تكيه كني

مي‌توني با يه نگاه زير چشم، دل كوچيكمو

 ديوونه كني

مي‌تونن رازقي‌ياي باغچه‌مون، تا هميشه

 بوي دستاتو بدن

مي‌تونن حتي اگه خودت نگي، واسه من از

 عشق تو خبربدن

مي‌تونن همه تو اين شهر بزرگ، منو

ديوونه‌ي عشقت بدونن

بذاراز اينجا به بعد مردم ما، منو مجنون تو